Spelunking and boodle fight (Catanduanes part 4)
Jul 28th, 2010 by ella

Stalactites sa Luyang Cave
Parang walang katapusan ang aktibidades namin sa Catanduanes, no? Apat na araw kasi kami doon. Pagtiyagaan ‘nyo na, kunwari nagbabasa na lang kayo ng blogserye…yun bang “abangan ang susunod na kabanata”.
Saturday, July 17, 2010 - Luyang Cave
9am: Wake up time. We had breakfast and started preparing to go to Luyang Cave. It’s about 40 minutes away and we had to take 2 trips. The Crosswind can only carry 12 people and there were 25 of us. Second batch ako.
“This is how I go caving”
Pagbalik ng host namin to pick us up, natawa siya. Mukha raw akong pupunta sa mall. Ang sagot ko: “Oh, this is how I go caving”.

Pink top, short black skirt, a sarong so I don’t burn, pink Fornarina sunglasses, hand bag for my phone, wallet and camera.
Nasa Rule #1 (Dress up!) pa rin tayo guys. At ang lesson #3: Kesa magbitbit ng payong, balutin ang ulo sa makulay na sarong!
Please, please lang, avoid an umbrella at all costs. Syempre, ang ibig kong sabihin dito ay payong na ginagamit laban sa init ng araw. Wear a pretty hat instead. Sarong as head wrap can protect your face from the sun and it’s definitely awesome. Although medyo weird kung ang backdrop mo sa photo eh traysikel hehe
Kung hindi talaga mapigilan ang pagdadala ng bwiset na payong, bumili ng parasols. Ito ‘yung maliliit na payong traditionally made of thick cloth. A small see-through plastic umbrella is also cute. Sa bagyo lang po ginagamit ang malalaking itim na payong …at sa pagtitinda ng sigarilyo at storck sa kanto hmf.

Ito ang entrance sa cave. Of course sa dami ng abubot ko halos gumapang na ako papasok at palabas ng kuweba.

The cave is about 100 meters deep. It was dark and creepy, there were hundreds of bats inside as well as all sorts of weird sounds.

Tinanggal ko na ang saplot ko sa ulo. Mga paniki lang naman ang makakakita sa akin sa loob ng kuweba. Wait, bulag nga pala sila kaya hindi rin nila ako makikita

It was a perfect team building activity because you had to trust the person in front of you and the one leading the entire group. Throughout the walk, all you’d hear was “madulas, “ingat” and “o, ulo”….which resulted in a lot of green jokes from the guys. As expected, walang nagdala ng flashlight. Ilaw lang ng mga cellphone ang gamit namin.

Palabas ng kuweba. Addendum: Aksheli, kung gusto mong lumabas dito dahil sa major claustrophobia, isisiksik mo ang sarili mo kasi maliit lang ang butas na ‘to

Syempre, paglabas ko, naligo na ako sa pawis. Ang init kasi nung sarong LOL
At hindi aircon ‘yung cave, naluganggang tuloy ang byuti ko hehe

12pm: We got back to the resort to be greeted by a Boodle Fight from our ever-dependable cook. My first ever. It was fun! We had a ton of rice, pansit and chicken adobo. Kamayan lang, walang kubyertos. May nagtatago pa ng adobo sa ilalim ng kanin para hindi makuha ng iba hehe. Oy, hindi ako ‘yon

We finished everything in less than 30 mins. Parang dinaanan ng bagyo. It was our turn to wash, at dahil dahon lang ng saging ang kinainan namin, it only took me a few minutes to clear everything. The rule was each person/group/couple had to take a dish washing schedule. I volunteered to do lunch. Wise.
3pm: Airsoft…hindi ako sumama kasi inaantok ako.
Next Issue: Skimboarding





Puto-kutsinta ni Bae Osiang



